Purusha Suktham(hindi version)

सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात |
सभूमिं विश्वतो वर्त्वात्यतिष्ठद दशाङगुलम ||
पुरुष एवेदं सर्वं यद भूतं यच्च भव्यम |
उताम्र्तत्वस्येशानो यदन्नेनातिरोहति ||
एतावानस्य महिमातो जयायांश्च पूरुषः |
पादो.अस्यविश्वा भूतानि तरिपादस्याम्र्तं दिवि ||
तरिपादूर्ध्व उदैत पुरुषः पादो.अस्येहाभवत पुनः |
ततो विष्वं वयक्रामत साशनानशने अभि ||
तस्माद विराळ अजायत विराजो अधि पूरुषः |
स जातोत्यरिच्यत पश्चाद भूमिमथो पुरः ||
यत पुरुषेण हविषा देवा यज्ञमतन्वत |
वसन्तोस्यासीदाज्यं गरीष्म इध्मः शरद धविः ||
तं यज्ञं बर्हिषि परौक्षन पुरुषं जातमग्रतः |
तेन देवा अयजन्त साध्या रषयश्च ये ||
तस्माद यज्ञात सर्वहुतः सम्भ्र्तं पर्षदाज्यम |
पशून्तांश्चक्रे वायव्यानारण्यान गराम्याश्च ये ||
तस्माद यज्ञात सर्वहुत रचः सामानि जज्ञिरे |
छन्दांसिजज्ञिरे तस्माद यजुस्तस्मादजायत ||
तस्मादश्वा अजायन्त ये के चोभयादतः |
गावो हजज्ञिरे तस्मात तस्माज्जाता अजावयः ||
यत पुरुषं वयदधुः कतिधा वयकल्पयन |
मुखं किमस्य कौ बाहू का ऊरू पादा उच्येते ||
बराह्मणो.अस्य मुखमासीद बाहू राजन्यः कर्तः |
ऊरूतदस्य यद वैश्यः पद्भ्यां शूद्रो अजायत ||
चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षोः सूर्यो अजायत |
मुखादिन्द्रश्चाग्निश्च पराणाद वायुरजायत ||
नाभ्या आसीदन्तरिक्षं शीर्ष्णो दयौः समवर्तत |
पद्भ्यां भूमिर्दिशः शरोत्रात तथा लोकानकल्पयन ||
सप्तास्यासन परिधयस्त्रिः सप्त समिधः कर्ताः |
देवायद यज्ञं तन्वाना अबध्नन पुरुषं पशुम ||
यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि परथमान्यासन |
ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याःसन्ति देवाः ||

अध्भ्या संभूत प्रुत्व्यै रसस्च.विस्वकर्मनास समवर्तदि.

तस्यास त्वष्टा विदद द्रुपमेति.तड पुरुषस्य विश्व माजनं अग्रे. 2-1


वेदाहं एतं पुरुषं महंतं.आदित्यवर्ण तामस परस्तात.

तमेवं विद्वान अमृत इह भवति.नान्य पंधा विद्यते अयनाय. 2-2


प्रजपतिस चरति गर्भे अंत. आजयमनो बहुद विजायते.

तस्य धीर परिजानंति योनिं. मरीचिनां पदमिच्चंति वेधस. 2-3


यो देवेभ्य आतपति. यो देवानां पुरोहित.

पूर्वो यो देवेभ्यो जत.नमो रुचाय ब्रह्मये. 2-4


रुच ब्रह्मं जनयंत.देवा अग्ने तधा ब्रुवन.

यस्तैव बरह्मनो विध्यत. तस्य देव असान वासे. 2-5


ह्रीस्च दि लक्ष्मिस्च पत्न्यौ.अहोरात्रे पार्श्वे.

नक्षत्रानि रूपं.अस्विनौ व्यातं. 2-6


इष्टं मनिशान.अमुं मनिषन.सर्व मनिषन. 2-7


तचंयो राव्रुनिमहे.गातुं यज्ञाय.

गातुं यज्ञ पतये.दैवी स्वस्ति –रास्तू न.

स्वस्तिर मानुषेभ्य. ऊर्ध्व जिगातु बेषजं.

सं नो अस्तु द्विपदे.सं चतुष पडे

ओं शांति, शांति, शांति.