धूप आरती(Evening Aarti)

आरती साईबाबा । सौख्यदातार जीवा । चरणरजातला ।
घावा दासां विसांवा, भक्तां विसांवा ।। आ. धु. ।।
जाळुनियां अनंग । स्वरुपरुपीं राहे दंग । मुमुक्षुजनां दावी ।
निज डोळां श्री रंग ।। आ0 ।। 
जया मनी जैसा भाव । तया तैसा अनुभव । दाविसी दयाघना ।
ऐसी तुझी ही माव ।। आ0 ।।
तुमचें नाम ध्यातां । हरे संसृतिव्यथा । अगाध तव करणी ।
मार्ग दाविसी अनाथा ।। आ0 ।।
कलियुगीं अवतार । सगुणब्रहम साचार । अवतीर्ण झालसे ।
स्वामी दत्त दिगंबर ।। द0 ।। आ0 ।।
आठां दिवसां गुरुवारीं । भक्त करिती वारी । प्रभुपद पहावया ।
भवभय निवारी ।। आ0 ।।
माझा निजद्रव्यठेवा । तव चरणरजसेवा मागणें हेंचि आतां ।
तुम्हां देवाधिदेवा ।। आ0 ।।
इच्छित दीन चातक । निर्मल तोय निज सुख ।
पाजावें माधवा या । सांभाळ निज आपुली भाक ।। आ0 ।।
शिरडी माझें पंढरपुर । साईबाबा रमावर ।। 
शुद्घ बक्ती चंद्रभागा । भाव पुंडलीक जागा ।। 
या हो या हो अवघे जन । करा बाबांसी वंदन ।।
गणू म्हणे बाबा साई । धांव पाव माझे आई ।।
घालीन लोटांगण, वंदीन चरण, डोळयांनीं पाहीन रुप तुझें ।।
प्रेमें आलिंगिन, आनंदें पूजिन, भावें ओंवाळिन म्हणे नामा ।।
त्वमेव माता च पिता त्वमेव, त्वमेव बेधुश्च सखा त्वमेव ।।
त्वमेव विघा द्रविणं त्वमेव, त्वमेव सर्व मम देव देव ।।
कायेन वाचा मनसेंद्रियैर्वा, बुद्घयात्मना वा प्रकृतिस्वभावात् ।
करोति यघत्सकलं परस्मै, नारायणायेति समर्पयामि ।।
अच्युतं केशवं रामनारायणं, कृष्णदामोदरं वासुदेवं हरिम् ।।
श्रीधरं माधवं गोपिकावल्लभं, जानकीनायकं रामचन्द्र भजे ।।

हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे ।
हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे (इति त्रिवार)

अनंता तुला तें कसें रे स्तवावें । अनंता तुला तें कसें रे नमावें ।
अनंत मुखांचा शिणे शेष गातां । नमस्कार साष्टांग श्री साईनाथा ।।
स्मरावें मनीं त्वत्पदां नित्य भावें । उरावें तरी भक्तिसाठीं स्वभावें ।।
तरावें जगा तारुनी मायताता । नमस्कार0 ।।
वसे जो सदा दावया संतलीला । दिसे अज्ञ लोकांपरी जो जनांला ।।
परी अंतरीं ज्ञान कैवल्यदाता । नमस्कार0 ।।
बरा लाधला जन्म हा मानवाचा । नरा सार्थका साधनीभूत साचा ।।
धरुं साइप्रेमा गळाया अहंता । नमस्कार0 ।।
धरावें करीं सान अल्पज्ञ बाला । करावें अम्हां धन्य चुंबोनि गाला ।।
मुखीं घाल प्रेमें खरा ग्रास आतां । नमस्कार 0 ।।
सुरादीक ज्यांच्या पदा वंदिताती । शुकादीक जयांतें समान्तव देती ।।
प्रयागादि तीर्थें पदीं नम्र होतां ।। नमस्कार0 ।।
तुझ्या ज्यां पदा पाहतां गोपबाली । सदा रंगली चित्वस्वरुपीं मिळाली ।।
करी रास क्रीडा सवें कृष्णनाथा । नमस्कार0 ।।
तुला मागतों मागणें एक घावें । करा जोड़ितों दीन अत्यंत भावें ।।
भवीं मोहनीराज हा तारि आतां । नमस्कार साष्टांग श्री साइनाथा ।।
करचरणकृतं वाक्कायजं कर्मजं वा श्रवणनयनजं वा मानसं वाडपराधम् ।
इन हाथ-पैर के कॄत्य से, या वाणी-शशीर् के कर्म से,
या सुनने-देखने से, या मन से, या कोई अन्य अपराध
विदितमविदितं वा सर्वमेतत्क्षमतस्व जय जय करुणाब्धे (श्रीप्रभो साईनाथ) ।।
जो जाने-अनजाने में हुए हों, उन सभी को क्षमा करें!
जय जय करूणा के सागर श्री प्रभू साईनाथ!

ऐसा यई बा । साई दिगंबरा । अक्षयरुप अवतारा ।
सर्वहि व्यापक तूं । श्रुतिसारा । अनुसयाडत्रिकुमारा ।। धु0 ।।
काशी स्नान जप, प्रतिदिवशीं । कोल्हापुर भिक्षेसी ।
निर्मल नदि तुंग, जल प्राशी । निद्रा माहुर देशीं ।। ऐ0 ।।
झोळी लोंबतसे वामकरीं । त्रिशूल-डमरु-धारी ।
भक्तां वरद सदा सुखकारी । देशील मुक्ती चारी ।। ऐ0 ।।
पायीं पादुका जपमाला कमंडलू मृगछाला । धारण करिशी बा ।
नागजटा मुगुट शोभतो माथां ।। ऐ0 ।। 
तत्पर तुझ्या या जे ध्यानीं । अक्षय त्यांचे सदनीं ।
लक्ष्मी वास करी दिनरजनीं । रक्षिसि संकट वारुनि ।। ऐ0 ।। 
या परिध्यान तुझें गुरुराया । दृश्य करीं नयनां या ।
पूर्णानंदसुखें ही काया । लाविसि हरिगुण गाया ।। ऐ0 ।।

सदा सत्स्वरुपं चिदानंदकंदं, जगत्संभवस्थानसंहारहेतुम् ।
स्वबक्तेच्छया मानुषं दर्शयंतं, नमामीश्वरं सदगुरुसाइनाथम् ।।
भवध्वांतविध्वंसमार्तडमीडयं, मनोवागतीतं मुनीध्र्यानगम्यम् ।
जगदव्यापकं निर्मलं निर्गुणं त्वां, नामामी 0 ।।
भवांभोधिमग्नार्दितानां जनानां, स्वपादश्रितानां ।
स्वभक्तिप्रियाणाम् । सुमद्घारणार्थ कलौ संभवंतं नमामी 0 ।।
सदा निंबवृक्षस्य मूलाधिवासात्सुधासाविणं तित्तमप्यप्रियं तम् ।
तरुं कल्पवृक्षाधिकं साधयंतं, नमामी ।।
सदा कल्पवृक्षस्य तस्याधिमूले भवद्घावबुद्घया सपर्यादिसेवाम् ।
नृणां कुर्वतां भुक्तिमुक्तिप्रदं तं, नमामी ।।
अनेकाश्रुतातक्र्यलीला विलासैः, समाविष्कृतेशानभास्वत्प्रभावम् ।
अहंभावहीनं प्रसन्नात्मभावं, नमामी ।।
सताः विश्रमाराममेवाभिरामं सदा सज्जनैः संस्तुतं सन्नमद्घिः ।
जनामोददं भक्तभद्रप्रदं तं, नमामी ।।
अजन्माघमेकं परं ब्रहृ साक्षात्स्वयं संभवं राममेवावतीर्णम् ।
भवदर्शनात्संपुनीतः प्रभोडहं, नमामी ।।
श्री साईशकृपानिधेडखिलनृणां सर्वार्थसिद्घिप्रद ।
युष्मत्पादरजः प्रभावमतुलं धातापि वक्ताडक्षमः ।।
सद्घक्त्या शरणं कृतांजलिपुटः संप्रापितोडस्मि प्रभो,
श्रीमत्साईपरेशापादकमलात्रान्यच्छरण्यं मम ।।
साईरुपधरराघवोत्तमं, भक्तकामविबुधद्रुमं प्रभुम ।
माययोपहतचित्तशुद्घये, चिंतयाम्यहमहनिशं मुदा ।।
शरत्सुधांशुप्रतिमप्रकाशं, कृपापात्रं तव साईनाथ ।
त्वदीयपादाब्जमसमाश्रितानां स्वच्छायया तापमपाकरोतु ।। 
उपासनादैवतसाइनाथ स्तैर्मयो-पासनिना स्तुतस्त्वम ।
रमेन्मनो मे तव पादयुग्मे, भृडो, यथाब्जे मकरंदलुब्धः ।।
अनेकजन्मार्जीत-पापसंक्षयो, भवेद्घवत्पादसरोजदर्शनात् ।
क्षमस्व सर्वानपराधपूंजकान्प्रसीद साईश गुरो दयानिधे ।।
श्री साईनाथचरणामृतपूतचित्तास्तत्पादसेवनरताः सततं च भक्त्या ।
संसारजन्यदुरतौधविनिर्गतास्ते कैवल्यधाम परमं समवाप्नुवन्ति ।।
स्तोत्रमेतत्पठेद्घक्त्या यो नरस्तन्मनाः सदा ।
सदगुरोः साईनाथस्य कृपापात्रं भवेद् ध्रुवम ।।
साइनाथकृपास्वर्दुसत्पघकुसुमावलिः ।
श्रेयसे च मनःशुध्यै प्रेमसूत्रेण गुंफिता ।। 
गोविंदसूरिपुत्रेण काशीनाथा भिधायिना ।
उपासनीत्युपाख्येन श्री साईगुरवेडर्पिता ।।
रुसो मम प्रियांबिका, मजवरी पिताही रुसो ।
रुसो मम प्रियांगना, प्रियसुतात्मजाही रुसो ।।
रुसो भगिनि बंधुही, श्व्शुर सासुबाई रुसो ।
न दत्तगुरु साइ मा, मजवरी कधींही रुसो ।। 
पुसो न सुनबाई त्या, मज न भ्रातृजाया पुसो ।
पुसो न प्रिय सोयरे, प्रिय सगे न ज्ञाती पुसो ।।
पुसो सुहृद ना सखा, स्वजन नाप्तबंधू पुसो ।
परी न गुरु साइ मा, मजवरी कधींही रुसो ।। 
पुसो न अबला मुलें, तरुण वृद्घही ना पुसो ।
पुसो न गुरु धाकुटें, मज न थोर साने पुसो ।।
पुसो नच भलेबुरे, सुजन साधुही ना पुसो ।
परी न गुरु साइ मा, मजवरी कधींही रुसो ।।
रुसो चतुर तत्ववित्, विबुध प्राज्ञ ज्ञानी रुसो ।
रुसोहि विदुषी स्त्रिया, कुशल पंडिताही रुसो ।।
रुसो महिपती यती भजक तापसीही रुसो ।
परी न गुरु साइ मा, मजवरी कधींही रुसो ।। 
रुसो कवि ऋषी मुनी, अनघ सिद्घ योगी रुसो ।
रुसो हि गृहदेवता, नि कुलग्रामदेवी रुसो ।।
रुसो खल पिशाच्चही, मलिन डाकिनीही रुसो ।
न दत्तगुरु साइ मा, मजवरी कधींही रुसो ।। 
रुसो मृग खग कृमी, अखिल जीवजंतू रुसो ।
रुसो विटप प्रस्तरा अचल आपगाब्धी रुसो ।
रुसो ख पवनाग्नि वार अवनि पंचत्तवें रुसो ।
न दत्त गुरु साइ मा, मजवरी कधींही रुसो ।। 
रुसो विमल किन्नरा अमल यक्षिणीही रुसो ।
रुसो शशि खगादिही, गगनि तारकाही रुसो ।।
रुसो अमरराजही अदय धर्मराजा रुसो ।
न दत्त गुरु साइ मा, मजवरी कधींही रुसो ।।
रुसो मन सरस्वती, चपलचित्त तेंही रुसो ।
रुसो वपु दिशाखिला कठिण काल तोही रुसो ।।
रुसो सकलविश्वही मयि तु ब्रहृगोलं रुसो ।
न दत्त गुरु साइ मा, मजवरी कधींही रुसो ।। 
विमूढ़ म्हणुनी हंसो, मज न मत्सराही डसो ।
पदाभिरुचि उल्हसो, जननकर्दमीं ना फसो ।।
न दुर्ग धृतिचा धसो, अशिवभाव मागें खसो ।
प्रपंचि मन हें रुसो, दृढ विरक्ति चित्तीं ठसो ।। 
कुणाचिहि घृणा नसो, न च स्पृहा कशाची असो ।
सदैव हृदयीं वसो, मनसि ध्यानिं साई वसो ।।
पदीं प्रणय वोरसो, निखिल दृश्य बाबा दिसो ।
न दत्त गुरु साइ मा, मजवरी कधींही रुसो ।।
ऊँ यज्ञेन यज्ञमयजंत देवास्तानि धर्माण प्रथमान्यासन् ।
ते ह नाकं महिमानः सचंत यत्र पूर्वे साध्या संति देवाः ।।

ऊँ राजाधिराजाय प्रसहृसाहिने नमो वयं वैश्रवणाय कूर्महे ।

स मे कामान्कामाय महृं कामेश्वरो वैश्रवणो दधातु ।

कुबेराय वैश्रवणाय महाराजाय नमः ।

ऊँ स्वस्ति ।

साम्राज्यं भौज्यं स्वाराज्यं वैराज्यं पारमेष्ठयं राज्यं महाराज्यमाधिपत्यमयं समंतपर्यायी स्यात्सार्वभौमः सार्वायुष आंतादापरार्धात् पृथिव्यै समुद्रपर्यताया एकराळिति ।

तदप्येष श्लोकोडभिगीतो मरुतः परिवेष्टारो मरुत्तस्यावसन्गृहे ।
आविश्रितस्य कामप्रेर्विश्वेदेवाः सभासद इति ।।

करचरणकृतं वाक्कायजं कर्मजं वा श्रवणनयनजं वा मानसं वाडपराधम् ।
विदितमविदितं वा सर्वमेतत्क्षमतस्व जय जय करुणाब्धे (श्रीप्रभो साईनाथ) ।। 1 ।।

श्री सच्चिदानंदसदगुरु साईनाथ महाराज की जय